donderdag 8 mei 2014

Texelkamp

Ik ga met heel groep 8 van de St.Jozefschool naar Texel. we hebben groepjes gemaakt voor de bonte avond. wordt vast een super kamp!!!

Musical

We zijn al een paar maanden geleden begonnen met de Musical........ Ik ga natuurlijk niks verklappen maar het is een hele leuke musical.

vrijdag 11 april 2014

Vervolg mijn verhaal

https://encrypted-tbn1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTXamLGny7Ko2PhmkzZ5_kJSCR2vEvpqWWKjQuT5b-k1FKa5N5e
  Pesten dat doet pijn!!!!  











































Hoofstuk 1 gepest  
Het was maandag er was net een maand geleden een nieuw schooljaar begonnen. Er was een jongen die hete Pieter. Het was zijn eerste jaar op de middelbare school. Hij werd in de eerste weken al heel erg gepest heel erg gepest. En ik zie het altijd gebeuren. Goed waar was ik, o ja pieter werd heel erg gepest. Die kinderen die pesten hete Anna, Linda, Peter, David hoe heet die laatste ook alweer? O ja Mirjam. Eerst merkte de docenten er helemaal niks van. Maar de cijfers van Pieter gingen wel achteruit. Dus de docenten wisten dat er iets aan de hand was. Dus ging één van de docenten naar de ouders van Pieter. Die zeiden dat hij gewoon zo als altijd leert. Dus de docenten kwamen geen stap dichterbij. De ouders van Pieter vroegen die avond Pieter wat is eraan de hand? Maar Pieter zei niks. Ze probeerden het nog eens Pieter wat is er. Maar Pieter zei weer niks. De volgende morgen kwam hij gewoon weer op school. Hij was klets nat, want het regende en onweerde. De mentor van Pieter vroeg of hij na school nog even naar hem toe wou komen. Hij zij net als gister niks. Hij kwam wel aan het einde van de dag. De mentor vroeg Pieter wat is er aan de hand, Zeg het maar want het blijft tussen ons. Het bleef lang stil. De mentor vroeg het nog eens. Pieter wat is er aan de hand. Toen bleef het eerst weer stil. Maar toen kwam er iets uit zijn mond. Ik word gepest nou goed. De mentor zei goed zo dat je het heb vertelt ga jij nu maar weer naar huis. De volgende dag was hij niet op school. De mentor wist wel waarom. En verzon een list. Hij zei Pieter is ziek hij heeft koorts en griep. Hij nam die zelfde dag contact op met de ouders van Pieter. Hij zei wat er gister was gebeurd. En de ouders schrokken zich kapot. Ook zei de mentor dat Pieter thuis was. En dat hij zelf een smoes had bedacht voor de klas. De ouders gingen gelijk naar de kamer van Pieter. En daar lag hij in zijn bed. De ouders vroegen gelijk waarom hij niet had gezegd dat hij gepest werd. Precies op dat moment ging Pieter overeind. Hij vroeg: hoe komen jullie aan die informatie? De ouders zeiden dat ze een telefoontje hadden gekregen van zijn mentor. Pieter was woedend. En belde de mentor weer terug. Pieter zei hoe durf je je eigen belofte te breken. De mentor zei: het moest je ouders maakten zich zorgen. Sorry ik wist niet dat je ouders zo zouden reageren. Pieter antwoorde op een klamme toon: Ik reageerde ook een beetje raar. Daarna zei hij: Sorry meneer. Ik zal u niet meer lastig vallen. En alles was weer normaal. Behalve dat Pieter gepest werd.



Hoofdstuk 2: zelfmoord.
Dagen gingen voorbij. Maar er veranderde niets. Pieter werd nog steeds gepest. Maar hij was er wel aan gewend. Toch voelde het rot. Het werd steeds erger. Pieter kwam dagen niet meer op school. De mentor en de ouders van Pieter maakten zich grote zorgen. Maar Pieter zei de hele tijd, dat het niet uit maakte. Maar eigenlijk had hij er echt heel erg veel last van. Als hij dan weer op school kwam. Zeiden de pestkoppen waar was je, ben je bang? Dikzak boterkak. Pieter vond het zo rot, dat hij een plannetje aan het maken was. Morgen zou hij voor de trein springen. Hij ging naar huis zonder iets te zeggen. De mentor van Pieter wist wel waarom. Pieter was thuis, hij ging meteen naar zijn kamer. Hij ging naar bed, en ging slapen. Hij werd midden in de nacht wakker. Pieter pakte zijn spullen, en vertrok. Bij het treinstation, wachtte hij op een trein. Toen hoorde hij opeens een stem. Het was zijn moeder, en zijn mentor!! Ze waren heel bezorgd. Ze stonden in niks anders dan een pyjama. Toch sprong hij van het perron. Pieters moeder en zijn mentor schrokken zich rot. Want ze hoorden een trein aankomen. En vroem de trein was voorbij. De moeder stond te janken. En vroeg: ”Waar is Pieter toch?“  De mentor zei op huilende toon: “Weet ik veel” Toen opeens hoorde ze achter zich Pieter. En die stond te janken. Pieters moeder en de mentor, waren heel erg blij, dat er niks met hem gebeurd was. Ze sprongen van blijdschap in de lucht. Ze vroegen hoe het gebeurde dat hij nog leefde. Pieter antwoorde dit: “ik liep naar de andere kant van het perron. Toen ik jullie hoorde was ik bang dat ik iemand pijn deed”. Daarom heb ik het niet gedaan.   


Hoofdstuk 3: Zelfmoord poging nummer 2
Na dat hij één poging tot zelfmoord had gedaan, wist hij het nog een keer wilde doen. Allen dan anders. Niet voor de trein springen, maar een mes in zijn lichaam steken!! Op school ging het trouwens alleen maar over de zelfmoord poging. Als Pieter dan langs kwam vroegen ze: “Waarom heb je het niet gedaan”. Pieter zei dan niks terug, en liep snel door. Anna, Linda, Peter, David en Mirjam zeiden alleen maar: “O kijk daar is die dikzak weer, mocht je je zelfmoord niet doen van je mammie?” ze schopten hem tegen de grond en gingen op Pieter zitten. Pieter voelde zo veel pijn aan zijn hoofd. Hij zat ook nog eens onder de blauwe plekken. Nu wist hij nog beter dat hij zelfmoord poging nummer 2 zou doen. De mentor riep Pieter bij zich. Hij zei: “Goed dat je het niet gedaan hebt knul”. Daarna zei hij: “Als je wil mag je naar huis”. Hij ging weer naar huis. En maakte alles klaar voor zelfmoor poging nummer 2. ’s Nachts was het zo ver. Hij had het mes onder ze bed gestopt. En pakte het er vandaan. Zijn moeder hoorde het geluid, en ging naar boven. Pieters moeder deed de deur open, Pieter schrok zich rot. En het mes schraapte langs zijn buik, het bloede en prikte heel erg. Hij had een diepe snee. Pieters moeder stond te huilen. Ze ging naar beneden, en belde de mentor van Pieter. De mentor schrok zich rot, want hij lag te slapen. Ze gingen die volgende dag gelijk naar de dokter. De snee moest gehecht worden. Toen dat klaar was moest hij naar het ziekenhuis, om bloed bij te brengen, want Pieter zag bleekjes. Hij moest veel gaan eten om weer bij te komen

  Hoofdstuk 4: gestopt met pesten

Toen ze op school hoorden dat Pieter nog een keer bijna zelfmoord had gepleegd. Was het stil in de klas. Ook de pestkoppen waren helemaal stil. Omdat het zover was gekomen. Ze vroegen hoe het met hem ging. Pieter was verbaasd van die reactie. Ze zeiden dat het ze spijt. En dat ze nooit meer zouden pesten. Pieter lachte voor het eerst weer op school. De zon kwam ook meteen weer aan de lucht. Want het regende eigenlijk de hele tijd. De pestkoppen kregen nog wel straf van hun mentor. Ze moesten een hele week alle troep opruimen in school. Iedereen was blij voor Pieter. Er werd in de pauzes zelf een rode loper voor Pieter neer gelegd. Toen hij naar huis ging, zaten zijn ouders al te wachten. Ze sprongen op hem af. En knuffelde hem bijna dood. Maar dat gebeurde gelukkig. Alles was weer zo als het moest zijn. Pieters cijfers gingen weer omhoog. En hij werd de beste van de klas. Ook zelfs van de heel Nederland. Niemand had daar bezwaar tegen, want ze wisten allemaal over het verhaal van het pesten. Dus ze waardeerden het alleen maar.




Hoofdstuk 5: Pieters toekomst
ik ben nu al 29. ik ben wereld wijd bekent als dj. Je kunt me dus ook wel de beste dj ter wereld noemen. Maar ik sta ook bekent om iemand tegen pesten. ik help kinderen die worden gepest. ik heb al honderden kinderen geholpen. Zo zorg ik ervoor dat de kinderen die gepest worden er over kunnen praten met iemand. En dat ze geen zelfmoord plegen. Ook help ik nog bij oorlogen over de wereld. Samen met mijn collega’s kreeg ik zelfs een prijs voor de beste vrede makers ter wereld. Daar waren we zo blij mee dat we nu zelf een school zijn begonnen waar je dingen kan leren over al dat gepest en oorlogen. Dat loopt zo goed dat we zelfs mensen moeten afwijzen. Als ik dan klaar ben met les geven ga ik naar mijn huis en ga daar lekker achter mijn draaitafel zitten en wat mixen. En als ik dan moet optreden staan er zo’n veertigduizend mensen naar mijn muziek te luisteren. Maar toch vind ik vrede belangrijker, en zal ik niet rusten tot ik alle oorlog heb weg gehaald met mijn team. En ook al dat gepest moet weg. Er is dus nog veel te doen. Maar als alles zo door gaat het de goede kant op
 . En als iedereen zich inzet tegen het pesten, dan gaat het super snel.

Maar wat is er gebeurd met de pesters?? De pesters waren ook bij de club van Pieter gekomen. Want ze wouden nooit maar dan ook nooit meer dat dit gebeurde. Ze waren namelijk zo er geschrokken. 







I see fire ed sheeren